tequila

Tequila – alkoholowa duma Meksyku. Poznaj ją lepiej!

Tequila to meksykański alkohol, który w ostatnich latach staje się coraz bardziej popularny. Poznaj jej historię i specyfikę. Dowiedz się, z czego jest wytwarzana. Oto najważniejsze informacje na temat tequili.

Ocena

Jeżeli ktoś chciałby wskazać trunek najsilniej kojarzący się z Meksykiem, musiałaby to być tequila. Ten alkohol to produkt, który powstaje ze sfermentowanego soku z niebieskiej agawy. Jego rodowód jest rzecz jasna meksykański. Nazwa związana jest konkretnie z miastem Tequila, które stanowi centrum produkcyjne tego alkoholu.

Tequila to bogata historia i prawdziwa perła w koronie iberoamerykańskich trunków. Warto odnotować, że uprawy agawy a także zakłady przetwórcze w Tequili mające status zabytku w 2006 roku zostały umieszczone na liście światowego dziedzictwa UNESCO. To świadczy o tym, jak ważny i wyjątkowy to alkohol. Poznaj bliżej jego historię oraz charakterystykę.

Tequila – historia

Początki tequili to okolice siedemnastego wieku, niedługo po tym gdy do Meksyku przybyli hiszpańscy kolonizatorzy. Czy destylacja i tworzenie mocnych trunków funkcjonowały na tych ziemiach wcześniej? Tego nie da się ani jednoznacznie potwierdzić ani wykluczyć. Faktem jest, że początek historii Tequili związany jest z Pedro Sanchezem de Tagle. Ten kolonizator założył kilkaset lat temu wytwórnię mezcalu (inny popularny meksykański alkohol) w mieście Tequila. Był to początek przemysłowej produkcji tego trunku w regionie, co stanowiło fundament dla przyszłego rozwoju tequili. Ta bowiem w swej istocie jest potomkinią mezcalu.

Co ciekawe, przez długi czas najbardziej popularnym trunkiem w regionie meksykańskim nie był mezcal ani tym bardziej tequila lecz pulque. Ten alkohol był gazowany i zawierał o wiele mniej alkoholu. Wszystko jednak uległo zmianie. W dziewiętnastym wieku wyprodukowano pierwszą tequilę. Miało to miejsce w Guadalajarze. Podbijała ona gusta wielu Meksykanów. Po pewnym czasie wyszła za granicę tego kraju – najpierw do Stanów Zjednoczonych a potem na cały świat. Dziś produkowana jest w ogromnych przemysłowych ilościach. Co jednak istotne, nie każde miejsce może ją produkować. Wciąż jest wytwarzana w Tequili, w okolicach Guadalajary i innych meksykańskich regionach, które legitymują się odpowiednim certyfikatem autentyczności.

Zobacz też:  Aż 8 w cenie 4! Będzie kolejne oblężenie Lidla?

Tequila – nazwa

Jak już wspomnieliśmy, nazwa trunku jest ściśle związana z meksykańskim miastem Tequila. Znajduje się ono w tamtejszym stanie Jalisco. To właśnie tam po dziś dzień bije serce produkcji tego trunku. Badacze języka utrzymują, że etymologia słowa „tequila” jest związana ze starym miejscowym językiem nahuatl. W tym języku słowo „tequitl” miało oznaczać pracę, zmęczenie lub zatrudnienie.

Niektórzy uważają, że słowo „tequila” dawniej oznaczało kamieniołom, w którym wydobywano obsydian. Przyjmuje się także wersje bardziej ogólne. W tym znaczenia takie jak „miejsce skończenia pracy” lub „miejsce, w którym się tnie”. Niezależnie od wersji w etymologii nazwy trunku dostrzec można wysiłek, pracę i energię, jakie trzeba włożyć w przygotowanie go.

Tequila – jak się ją wytwarza?

Wedle oficjalnych przepisów dotyczących wytwarzania tequili gotowy produkt powinien mieć od 35 do 55 procent alkoholu. Jak wspomnieliśmy na wstępie, w swej istocie tequila to produkt powstający w wyniku fermentacji soku z agawy niebieskiej. W związku z tym produkcja trunku jest nierozerwalnie powiązana z uprawami agawy. Te znajdują się rzecz jasna w Meksyku. Co ciekawe, agawy przeznaczone do produkcji tequili muszą pochodzić z kilku wyselekcjonowanych stanów Meksyku. Są to Guanajuato, Michoacan, Tamaulipas, Nayarit i Jalisco. By trunek można było nazwać tequilą, musi zawierać minimum 51 procent soku z agawy.

Na jednym akrze uprawia się od tysiąca do dwóch tysięcy agaw. Agawa rośnie przez długi czas wynoszący od ośmiu do dziesięciu lat. Dopiero potem można przystąpić do zbiorów. Jedna agawa może przynieść od sześciu do dwudziestu litrów gotowego trunku. Części agawy zwane pinas, z których pozyskuje się sok, są gotowane, aby go łatwiej oddawały. Są także pieczone w specjalnych ceglanych piecach w stosunkowo niskich temperaturach. To pozwala na zmiękczenie włókien agawy i karmelizację cukrów. Co ciekawe, ugotowane pinas mają smak słodkich ziemniaków.

Zobacz też:  Poncz świąteczny – najlepsze przepisy!

Tequila – brzeczka i fermentacja

Gdy pinas zostaną ugotowane, muszą stygnąć przez dobę lub półtorej doby. Potem są rozbijane, a sok zostaje oddzielony od miąższu. Powstały w ten sposób sok nazywa się aguamiel. Inaczej bywa określany jako woda miodowa. Następnie ów sok umieszczany jest w kadzi z dodatkiem drożdży. Tak rozpoczyna się proces fermentacji.

Odbywa się ona przez okres od siedmiu do dwunastu dni. Z zasady fermentacja ma miejsce w drewnianych lub stalowych zbiornikach. Im dłuższa jest fermentacja, tym bardziej wyrazisty jest smak gotowego produktu. Czasami zdarza się, że w produkcji są wykorzystywane nie do końca dojrzałe rośliny. Wtedy dodawane są trzcinowe szyszki lub cukier brązowy. W takim przypadku jednak tequila nie może być oznakowana jako powstała stuprocentowo naturalnie, z agawy. Proces fermentacji prowadzi sam w sobie do powstania przedstawionego tu już napoju o nazwie pulque.

Tequila i jej destylacja

Pulque to lekki musujący napój alkoholowy. Według źródeł historycznych znali go już Aztekowie, którzy używali go w różnorakich obrzędach. Jednak co oczywiste, nie on jest celem procesu produkcyjnego. Aby wytworzyć tequilę, należy poddać pulque destylacji i to podwójnej. Destylacja ta odbywa się w specjalnych alembikach albo w kolumnach destylacyjnych. Pierwsza destylacja trwa od półtorej do dwóch godzin. Druga trwa od trzech do czterech godzin. W wyniku obu tych procesów powstaje destylat o zawartości alkoholu, która może sięgać 55 procent.

Płyn otrzymany w wyniku podwójnej destylacji składa się z trzech tak zwanych frakcji. Cabeza jest odrzucana jako ta, która zawiera najwięcej aldehydów i alkoholu. Frakcja zwalana colos również jest odrzucana. Do dalszej produkcji przeznaczona jest frakcja el corazon (co oznacza „serce”). Po przeprowadzeniu procesu tequila trafia do drewnianych beczek (w tym dębowych beczek) i kadzi. Tam ma miejsce dojrzewanie. Ostatni etap procesu produkcyjnego. Niezależnie od rodzaju tequili ulega ona starzeniu, a po jakimś czasie gdy produkt powstały z agave da znakomity smak i aromat, następuje butelkowanie. Długie leżakowanie sprawia, że destylowany alkohol ma naprawdę znakomity posmak.

Zobacz też:  Czy pies może pić alkohol? Duże i małe rasy psów

Tequila – jak pić?

Na koniec odpowiedzmy na pytanie o to, jak pić tequilę. Trunek ten z zasady pije się w kieliszkach, podobnie jak wódkę. Tequilę pije się jednak z określonymi dodatkami. Pierwszy z najbardziej popularnych sposobów to tak zwane „Blanco”. Tequili w tym przypadku towarzyszy sól oraz cytryna lub limonka. Najpierw na dłoń sypie się odrobinę soli, zlizuje się ją, wypija tequilę i na końcu zagrywa całość limonką bądź cytryną.

Drugi popularny sposób spożywania tequili to „Oro”. W tym przypadku dodatki to synamon oraz pomarańcza. Sposób spożycia jest analogiczny. Najpierw zlizanie cynamonu, później shot tequili, a na końcu zagryzienie całości pomarańczą. Oczywiście tego alkoholu nie trzeba pić tylko na czysto niczym koniak. Podobnie jak na przykład whisky idealnie nadaje się do drinków. Popularnym jest choćby Tequila Sunrise czyli rzeczony alkohol, sok pomarańczowy i grenadyna połączone w szklance. Inna opcja to Blue Tequila Shot czyli tequila z likierem blue curacao. Warto sprawdzić też margaritę z tequilą! Oczywiście niektórych zacnych wyrobów jak na przykład Tequila Anejo, Reposado czy Joven nie warto przeznaczać do koktajli.

Tequila – podsumowanie

Tequila to jeden z najbardziej charakterystycznych i oryginalnych w smaku destylatów. Odznacza się wyjątkową barwą. Dostępne są przy tym tequile w wersji silver, gold (plata), czy extra premium, każda o innym smaku i aromacie. Jak widzisz, ma on też bogatą i ciekawą historię. Nie bez przyczyny jest to alkoholowa perła Meksyku. Perła, po którą fan dobrych trunków powinien sięgnąć.